Capita selecta - augustus 2010
De ouderwordende Narcist
Je kunt de ware kleuren niet verbergen als de herfst van je leven in aantocht is. Anoniem
Ouder worden vereist moed en waardigheid. Het ouder worden is een pijn die je moet leren verdragen anders wordt je een onaangename
last voor jezelf en naar anderen toe.
Waardigheid en moed zijn geen eigenschappen die een narcist bezit, ongeacht zijn leeftijd maar de afwezig-
heid van deze deugden
beginnen bij het ouder worden meer op te vallen.
Men hoeft niet heel oud te zijn om in te zien dat leeftijd bevestigt wie men is geweest in het leven. Ik heb oude mensen ontmoet
die kennelijk van binnen zo mooi zijn dat het een plezier is om naar hun gerimpelde gezicht te kijken.
Maar ik heb ook die anderen
ontmoet.. .. zij die met hun gerimpelde karakter ongunstig worden uitvergroot door hun gezichtsuitdrukking met sterk emotieloze gelaatstrekken.
Hun hatelijk innerlijk is te zien door een aandachtig waarnemer
De laatste acte op het levenspodium van narcisten wordt belemmerd door het doek voor hun ziel. Voor sommigen, komt het op leeftijd
zijn als een verrassing. De verschillende keuzes die ze maakten waardoor ze oud werden, waren geen keuzes waardoor ze het nu in hun
leven tegemoet kunnen zien. Ze zijn beroofd van alle kwaliteit om tevreden te zijn als de les van het steeds ouder worden moet worden
onderkend. De toestand van verval van hun karakter wordt volledig duidelijk door het verval van hun lichamelijkheid.
Narcisten hebben erg veel moeite met het ouder worden. Of het nu gaat om hun afhan-
kelijk van hun IQ of uiterlijke schoonheid, ze zijn nu
niet meer in staat hun charme of raffinement voldoende in te zetten als lokaas om narcistische spiegeling te krijgen van anderen, hun
publiek.
Ze worden zielig en eenzaam. Zowel hun lichaam als hun persoonlijke uitstraling, zijn op geen enkele wijze indrukwekkend meer. Verdord en verschrompeld
worden zij door hun lichaam en karakter verraden. Ze worden dagelijks geconfronteerd met het enorme hiaat van wat zij fantaseren over wie ze zijn, de
spiegel aan de muur en wat hun publiek weerspiegelt. Het "megalomane hiaat", de enorme afstand tussen hun eigen zelfverheer-
lijking en de werkelijkheid is nu
een gapende afgrond geworden voor een onoverbrugbare kloof. De constante boosheid en depressieve stemming maakt de narcist tot een zuurpruim wat men
bij weinig anderen zo opvallend ziet.
Het is niet door je verbeelding, dat de narcisten die je kent, sterk achteruitgaan ziet gaan als ze ouder worden. Dit is de normale
en gebruikelijk achteruitgang. Waar men getuige van is, is dat een driejarige verstrikt zit een oud mannen- of vrouwenlichaam.
De stemmingsaanval die bij een peuter leuk of bijdehand kan zijn is schokkend, afschuwelijk en mosterlijk als we dit zien bij
de oudere narcist.
Het op oudere leeftijd zijn heeft het false-self harnas doen verdwijnen, waardoor het publiek nu ziet dat een volwassene als
een eenzaam kind optreedt. Er is geen schoonheid meer om ons op andere gedachten te brengen. Geen verheven hoogtes of intellectualiteit
die ons verblind en verward maakt, waardoor onze slaafse meegaandheid, zoals in het verleden, zeker werd gesteld.
De keizer zonder kleding. Het aangezicht van de naakte narcist doet bijna je ogen uitpuilen. Afschuwelijk.
Voor de narcist is het levenslang een gevecht geweest om het bestaan van de dood te ontkennen. De narcist heeft jaren lang zich
voorgehouden dat de dood was te vermijden door het onvermijdelijke einde, weigeren te aanvaarden.
Ik ben steeds getroffen door de afschuwelijke angst van de narcist als deze geconfronteerd wordt met zijn eigen sterfelijkheid.
Waarom zijn de narcisten zo bang voor de dood?
Ik denk dat dit komt omdat zij hun eigen vernietiging en de 'Dag des Oordeels' vrezen.
Ik denk dat het extreme tekort aan bewustzijn van de narcist nooit voldoende in staat is geweest het idee te aanvaarden dat er
een 'Dag des Oordeels' is in het hiernamaals. Ze willen deze dag vermijden, niet zo zeer als boetedoening voor hun fouten
(want die erkennen ze immers niet), maar om weigeren te sterven. Narcisten zijn mensen die het meest vasthouden aan het leven.
Sommige oudere narcisten zijn zo gemeen en onhandelbaar dat instellingen hen niet willen opnemen en de familie geen optie
laat om zelf voor de gerimpelde lastpak te zorgen. Als u voor een oudere narcist moet zorgen leef ik heel erg met u mee. De woedende
oudere narcist schort niets op, totdat hij in zijn doodskist ligt. Hetzelfde geldt voor u.
* Bron: Anna Valerious/CCGT redactie - augustus 2010